بخش اول

بخش دوم

بخش سوم :

در دهه ۵۰ درآمدهای حاصل از نفت افزایش چشمگیری پیدا کرد. به تبع آن دستگاه‌های اجرایی اقدام به تعریف پروژه‌های جدید عمرانی کردند. در این بین کشور با کمبود مصالح، ماشین آلات و نیروی انسانی مواجه بود که باعث کمبود پیمانکار جهت اجرای پروژه ها شد.

برای رفع این مشکل مهندسین مشاور برای جلب پیمانکاران و استفاده از امکانات آنها اقدام به افزایش قیمت‌های پیشنهادی جهت انجام پروژه‌ها کردند. این افزایش قیمت‌ها تا جایی ادامه پیدا کرد که قیمت‌ها تماماً غیر واقعی شده و تورم زیادی در این عرصه به وجود آمد. و در نهایت موجب به بن بست رسیدن فرآیند اجرای طرح‌ها عمرانی شد.

براي جلوگيري از روند غير منطقي افزایش قیمت‌ها برای جذب پیمانکار، سازمان برنامه و بودجه وقت، اقدام به تدوين فهرستی از قیمت‌های استاندارد براي انجام پروژه‌ها کرد. بر این اساس، اولین فهرست‌ بهاي پايه، در سال ۱۳۵۵ و براي كارهاي ساختماني و راهسازي تهیه شد. به دنبال آن بتدريج فهرست‌ بهای رشته‌هاي مختلف، تهیه و تدوین شد. در زیر برخی از مهمترین رشته‌های فهارس بها، که توسط سازمان مدیرت و برنامه ریزی منتشر شده، آورده شده است.

  • انتقال آب
  • ساخت و ترميم قنات
  • ابنيه
  • آبياري و زهكشي
  • آبياري تحت فشار
  • تاسيسات برقي
  • راه، راه آهن و باند فرودگاه
  • راهداري
  • شبكه جمع آوري و انتقال فاضلاب
  • توزيع آب
  • تاسيسات مكانيكي
  • سدسازي
  • آبخيزداري و منابع طبيعي
  • انتقال و توزيع آب روستايي
  • چاه

منبع : وبسايت عمران سافت

منبع عكس فوق : كتاب تفسير فهرست بهاي ابنيه تاليف جناب آقاي دكتر اميري