وضعیت ظاهری یک مدیر یا کارمند
در این مورد نکته ای قابل تأمل و هشدار دهنده وجود دارد: تحقیقی که در مورد ۳۰۰ مدیر ارشد انجام گرفته است، نشان می دهد که به طور عمده قضاوت این مدیران به هنگام استخدام متقاضیان یا ترفیع کارمندانشان، بر اساس وضع ظاهری آنها بود. هرچند عملکرد افراد اهمیت داشت، اما مهمترین مسأله آن بود که چنانچه فردی از ظاهر مناسبی برخوردار نباشد، نمی تواند در کارش پیشرفت کند.
پس در این صورت ظاهر شما چگونه باید باشد؟ مقررات شغلی و مجلات راهنمای مد راه حل بسیار ساده ای را پیش رو می گذارند: می بایستی به گونه ای لباس بپوشید که ضمن رسمی بودن، جذاب، آراسته و شیک پوش به نظر بیایید.
هرچند با وجود بسیاری از مجلات راهنمای مد، باز هم ممکن است دچار مشکل شوید، زیرا «ظاهر مناسب داشتن» از موسسه ای نسبت به موسسه ای دیگر، حتی از بخشی از یک موسسه نسبت به بخش دیگر آن تفاوت می کند. به این واقعیت باید توجه داشت که آیا “لباس مخصوص کار” از ضروریات شغل شما هست یا نه، مانند خدمت در ارتش یا مراکز پزشکی، همچنین آیا پوشش رسمی در محیط کارتان لازم است، مانند آنچه کارگران کارخانه ها به تن می کنند.
ورای این قوانین مربوط به لباس های رسمی، هر گروهی از مردم شیوه های لباس پوشیدن غیر رسمی خاص خود را دارد. هرچند شاید از آن آگاه نباشید، به ویژه اگر تازه وارد باشید، در ارتباط با نوع پوشش در محیط کار مقرراتی پنهان وجود دارد.
این مقررات را تا حدودی ماهیت شغل شما تعیین می کند. مشاغل رسانه ای اغلب پوشیدن لباس های مد روز و رنگهای روشن را ایجاب می کند، در حالی که در مشاغل پردرآمد، مدلهای قدیمی و رنگهای تیره ترجیح داده می شود.
همین طور نوع پوشش به جایگاه شما در آن حرفه بستگی دارد: کارمندان دون پایه می توانند شلوار جین بپوشند، اما مدیران چنین اجازه ای ندارند. نوع پوشش بسته به نوع جنسیت نیز تفاوت می کند: خانمها اغلب بیش از آقایان اجازه دارند از لباس های مد روز، رنگی و متنوع استفاده کنند. طرز پوشیدن لباس حتی با توجه به قسمتی که در آنجا مشغول به کار هستید، متفاوت است.
“فروشندگان کت و شلوار به تن می کنند، حال آن که تکنسین های رایانه شلوارهای ساده و غیر رسمی می پوشند”
در عمل ممکن است این مقررات با توصیه های مجلات مد، مغایرت داشته باشد. به طور مثال در محیطی نوآوری می کنید و از قلابهای ایمنی حین کار استفاده می نمایید که شاید بدقیافه و کودن به نظر برسید. به خاطر کارتان در یک دفتر حقوقی ناحیه ای، موهایتان را گرچه نه چندان محسوس، رنگ می کنید، اما شاید آدمی لوس و احمق لقب بگیرید (مرد یا زن تفاوتی نمی کند).
واقعیت آن است که هر تصمیمی که در مورد نحوه ی لباس پوشیدن می گیرید باید بر اساس آنچه خودتان در محیط کارتان مشاهده می کنید، باشد. بنابراین دقت کنید انتخاب کت و شلوار، دامن یا شلوار، رنگهای تیره، رنگهای ثابت، رنگهای روشن و ملایم، پوشش رسمی یا غیررسمی، طرح، رنگ و شکل کراوات، سبک مد روز، زیور آلات، مدل آرایش مو، آرایش صورت نباید آن طور که مطلوب نظر شما است، باشد، بلکه باید آن گونه که در عمل مشاهده می کنید، باشد.
ضمن آن که توجه داشته باشید، چگونه همین آداب لباس پوشیدن در شرایط گوناگون تغییر می کند. آیا قرار است در بیرون از اداره کار کنید؟ آیا با یک موکل (مشتری) قرار ملاقات دارید؟ آیا در ساختمان اداره کار می کنید؟ دقت کنید که وقتی فردی جانشین رییس فعلی شما می شود که شیوه ای بسیار متفاوت اعمال می نماید، دیگر شیوه ی شما به طرزی نامحسوس تغییر می کند.
برای مثال شاید ناخن بلند لاک زده که سال گذشته مورد پسند بود، امسال بی سلیقگی به حساب بیاید. شاید وقتی کارتان را شروع کردید، پیراهن یقه دکمه دار، بسیار طرفدار داشت، ولی اکنون که دوران آزمایشی خود را می گذرانید، در ارزیابی ظاهرتان نکته ای منفی تلقی شود.
منبع : زبان بدن
مطالب درج شده در اين وبلاگ (بدون منبع و مرجع)، حكم و قانون نبوده و فقط نظر شخصي اينجانب مي باشد. لذا مسئوليت استفاده از مطالب بعهده استفاده كننده بوده و مدير اين وبلاگ هيچگونه مسئوليتي در اين خصوص ندارد. مسئوليت صحت مطالب داراي منبع و مرجع با نويسنده و تهيه كننده آن مي باشد. ضمنا اين وبلاگ هيچگونه مسئوليت يا منفعتي در قبال معرفي كتاب يا آموزشگاه و ... ندارد و اين مسئله فقط به جهت رسالت اطلاع رساني وبلاگ و كمك به علاقمندان مي باشد.